بیت‌فینکس سکیوریتیز (Bitfinex Securities) اخیراً موضع خود را در مورد بحث‌برانگیز موضوع سهام توکنایزشده (Tokenized Stocks) روشن کرده و معتقد است که این بحث باید فراتر از مسأله «رضایت ناشر» برود. به گفته این شرکت، باید بین محصولات شخص ثالث و اوراق بهادار پشتیبان ناشر تمایز قائل شد، زیرا هر مدل حقوق متفاوتی به سرمایه‌گذاران می‌دهد.

جسی ناتسون (Jesse Knutson)، مدیر عملیات بیت‌فینکس سکیوریتیز، در گفتگو با crypto.news تأکید کرد که سهام توکنایزشده نیازمند حقوق روشن و شفاف برای سرمایه‌گذاران هستند. وی توضیح داد که وقتی یک شخص ثالث اقدام به توکنایز کردن سهام بدون حمایت مستقیم ناشر اصلی می‌کند، سرمایه‌گذاران ممکن است حقوق قانونی متفاوتی نسبت به زمانی که خود ناشر این کار را انجام می‌دهد، داشته باشند.

در مدل محصولات شخص ثالث، یک نهاد مستقل سهام سنتی را خریداری کرده و توکن‌هایی را به عنوان نماینده آن دارایی صادر می‌کند. این توکن‌ها ارزش خود را از دارایی زیرین می‌گیرند، اما ارتباط قانونی مستقیمی بین دارنده توکن و شرکت صادرکننده سهام وجود ندارد. در مقابل، در مدل اوراق بهادار پشتیبان ناشر، خود شرکت صادرکننده توکن‌ها را مستقیماً صادر کرده و این توکن‌ها همان حقوق قانونی سهام سنتی را به دارنده می‌دهند.

این تمایز در حالی مطرح می‌شود که بازار سهام توکنایزشده به سرعت در حال رشد است و نهادهای تنظیمی در سراسر جهان در حال بررسی نحوه برخورد با این ابزارهای مالی نوین هستند. ناتسون خاطرنشان کرد که شفافیت در مورد حقوق سرمایه‌گذاران، کلید پذیرش گسترده‌تر این فناوری توسط نهادهای مالی و تنظیمی خواهد بود.

به نقل از کوین تودی ، این موضع‌گیری بیت‌فینکس سکیوریتیز نقطه عطفی در بحث سهام توکنایزشده محسوب می‌شود. در ماه‌های اخیر، شاهد رشد چشمگیر بازار توکنایزیشن دارایی‌های دنیای واقعی (RWA) بوده‌ایم و سهام توکنایزشده یکی از مهم‌ترین بخش‌های این روند است. بر اساس گزارش‌های صنعت، حجم بازار توکنایزیشن RWA به بیش از ۱۲ میلیارد دلار رسیده است و پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده رشد قابل توجهی را تجربه کند.

تمایزی که بیت‌فینکس مطرح می‌کند، در واقع مسئله‌ای حقوقی و فنی است که بسیاری از پلتفرم‌های دیفای و صرافی‌های متمرکز با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. وقتی یک پلتفرم شخص ثالث اقدام به توکنایز کردن سهام شرکت‌های بزرگ می‌کند، در واقع دارایی مشتقه‌ای ایجاد می‌کند که ارزش آن از سهام زیرین گرفته شده است. این مدل اگرچه دسترسی سرمایه‌گذاران خرد به بازارهای جهانی را آسان می‌کند، اما از نظر حقوقی، دارنده توکن هیچ رابطه مستقیمی با شرکت صادرکننده سهام ندارد و در صورت بروز مشکلات حقوقی یا ورشکستگی پلتفرم، ممکن است حمایت قانونی کافی نداشته باشد.

در مقابل، مدل پشتیبان ناشر که در آن خود شرکت سهام را توکنایز می‌کند، حقوق قانونی کامل سهامداران را تضمین می‌کند. این مدل در حال حاضر توسط برخی شرکت‌ها در حوزه‌های قضایی پیشرو مانند سوئیس، سنگاپور و امارات متحده عربی آزمایش می‌شود. به نظر می‌رسد آینده سهام توکنایزشده به سمت مدل دوم حرکت خواهد کرد، زیرا نهادهای تنظیمی در ایالات متحده، اتحادیه اروپا و آسیا در حال تدوین مقرراتی هستند که شفافیت حقوقی و حمایت از سرمایه‌گذاران را در اولویت قرار می‌دهند. پیش‌بینی می‌شود که در دو تا سه سال آینده، مدل‌های شخص ثالث تحت فشارهای تنظیمی شدیدتری قرار گرفته و پلتفرم‌ها مجبور به همکاری مستقیم با ناشران خواهند شد.

منبع: Crypto.news (مشاهده متن اصلی)